forlaso

Vi forvenis sen vortoj,
Sen ekspliko kial.
Vi lasis min ĉi tie solan,
Kaj mi senĉese ne scias kial...

Mi esperis ke tio estas nur terura sonĝo,
Ke kiam mi vekiĝos estos denove bela mondo.
Sed kun nokto malaperis ankaŭ mia espero,
Kaj kun trompiĝo mi eksciis ke tio estas vero

Kial vi faris tion al mi,
Kial vi forkuris de mi,
Kaj kial vi ne amas min jam,
Kial vi forĵetis mian am´
Kiun mi donis al vi..

Nun restis al mi nur belaj memoroj
Kiuj ĝenas nun ĉiujn miajn tagojn
Krom vi pri nenio mi povas pensi
Kaj nenion mi povas fari.
Kaj senĉese mi demandas:

Kial vi faris tion al mi,
Kial vi forkuris de mi,
Kaj kial vi ne amas min jam,
Kial vi forĵetis mian am´
Kiun mi donis al vi…

neniam

mi donis al vi mian koron plenan de am´
ĉar mi vere volis esti kun vi por ĉiam
sed mian feliĉon vi finigis jam
do, havu vinon sen mi feliĉan

neniam mi pensis ke vi forlasos min, neniam
neniam mi sentis tian doloron, neniam
neniam mi ploris tiom forte, neniam
jam neniam mi estos kun vi, neniam
neniam....

estis agrable esti kun vi karulin´
nu nun vi jam ne plu volas min
kaj varmo de via fajrbrakum´ jam estas for
dolĉo de kisoj, pasio, rido...ĉio senrevene for

neniam mi pensis ke vi forlasos min, neniam
neniam mi sentis tian doloron, neniam
neniam mi ploris tiom forte, neniam
jam neniam mi estos kun vi, neniam
kaj nun mi mortas pro am´.....
sed sciu ke mi tamen amas vin
kaj grandan dankon por ĉio karulin´